Rozdział II

Postanowiłam nie zaprzątać sobie głowy. Ida skończyła właśnie swój niesamowicie długi wykład o tym,
jak to korzystnie na cerę wpływają maseczki z dodatkiem ogórka, więc usiadłyśmy przy jednym ze stolików wielgachnej stołówki.
-Patrzył na mnie? - dziewczyna nerwowo zaczęła poprawiać włosy.
-Kto? - odparłam, nie wiedząc o kogo jej chodzi. Do cholery, jestem tu tylko dzień!
-No Rafał!
-Jaki, kurwa, Rafał?
-Ehh, jeszcze mało wiesz. -przyjaciółka odwróciła się do tyłu - Ten w niebieskiej bluzie, czarne włosy, widzisz? -szybko obróciła się z powrotem.
-Aaa! Jak nic, na bank gapił się na Ciebie!
-Ciszej debilko! -Ida zachichotała.
-Okej okej. Powiedz mi tylko, znasz tego gościa obok? Blondyna w zielonym?
-Taaa.. To Maciej, jego najlepszy kumpel.
-Czemu mówisz to z takim obrzydzeniem? -zdziwiłam się i zaczęłam mieszać widelcem w sałatce.
-Podobno jest strasznie nadęty. Z tego co obserwuję to uroda i pieniądze są jedynymi, które posiada.
-Ehh, trochę szkoda... - powiedziałam przesuwając resztę sałatki w stronę koleżanki.
-Kochana, ja muszę już lecieć, bo za chwilkę mam dodatkowe z muzyki! Możesz na mnie zaczekać w bibliotece albo przed salą - powiedziała posyłając mi buziaczka i wyszła ze stołówki.
Siedziałam w jednym miejscu jeszcze z 5 minut kończąc jeść deser. Posprzątałam po sobie, wzięłam swoją
torbę i wyszłam idąc w stronę sali od muzyki.
Usiadłam na jednym z krzeseł pod ścianą, włożyłam słuchawki i chyba zasnęłam, bo obudził mnie... Maciek.
-Ej maleńka, poczułaś moją obecność i zemdlałaś czy coś? -powiedział z niegrzecznym uśmiechem.
-W-właściwie to czekam na kumpelę -bąknęłam przecierając oczy.
-Jestem Maciek, piękna. -podał mi rękę a ja przez chwilę nie wierzyłam w to co słyszę. I to jest ten zakochany w sobie chłopak, o którym mówiła mi Ida?
-Daga -podałam mu swoją a on zamiast ją ścisnąć, podniósł do ust i złożył na niej lekki pocałunek.
-Pewnie dużo o mnie się nasłyszałaś od Idy, widziałem jak na nas patrzycie.
-A-ale my nie...
-Och, nie tłumacz się aniołku. Każda mnie chce.
Chyba Ida miała rację. I o wilku mowa, właśnie wyszła z sali.
-Moja kolej, kochana amatorko! - chwycił za gitarę, której wcześniej nie zauważyłam i wszedł do klasy.
Zniknął za drzwiami, Ida zaczęła mnie wypytywać a ja mówiłam tylko jakieś bezsensowne zdania. Myślałam o nim chyba troszkę za dużo. Gra na gitarze? Jezu, kolana mi miękną... Chciałabym go bliżej poznać. Przekonać się czy jest taki cały czas czy tylko na pokaz...

Rozdział I

-superkrótkie przedstawienie najważniejszych postaci-
Daga - główna bohaterka, nastolatka, blondynka
Maciek - seksowny przybysz
Ida - internetowa przyjaciółka Dagi

Rozdział I
Wzięłam głęboki oddech i włożyłam ostatnią książkę do torby. To dziś - pierwszy dzień w nowej szkole.
Dużo razy będę ją jeszcze zmieniać? To już czwarty... a może piąty raz? Kiedy w końcu znajdziemy swoje
miejsce do cholery?
Założyłam swój płaszcz i zamknęłam za sobą drzwi.
-Pospiesz się! - usłyszałam nerwowy głos taty z auta.
Otworzyłam drzwiczki i usiadłam na miękkim, czarnym fotelu. Gdy dotarliśmy na miejsce, pierwszą osobą jaką zauważyłam była moja internetowa przyjaciółka.
Ledwo postawiłam stopę na "nowej ziemi" a już mnie dostrzegła. Chyba naprawdę wyglądam identycznie jak na zdjęciach.
-Jejku kochanie! Mówiłaś, że będziesz chodzić do szóstki a nie do naszej szkoły!
Ale co mi tam, ta opcja bardziej mi się podoba! -ucieszyłam się, że jej głos jest tak samo radosny jak podczas rozmów na skype.
-Tak jakoś się złożyło... Mam nadzieję, że mi pomożesz, bo pewnie będę mylić sale przez następne 3 miesiące. - powiedziałam nerwowo przygryzając wargę.
-Nie ma sprawy! Wycieczkę możemy zacząć nawet teraz jeśli chcesz. -podniosła swój plecak z trawy i chwyciła mnie pod ramię.
Weszłyśmy przez wejście główne - wielkie, dębowe drzwi, co mnie trochę zdziwiło, bo większość szkolnych drzwi ma metaliczny połysk.
Moim oczom ukazały się piękne kolorowe szafki jak wyciągnięte z amerykańskich filmów i naprawdę dużo... LUDZI. Ej, no wiem, że ludzi w szkole to raczej jest dużo, ale tu?! To
wygląda jak na otwarciu nowej biedronki!
-Tu jest sala od fizyki, a tamte niebieskie drzwi to sekretariat -słowa Idy zaczęły wpadać jednym uchem a drugim wylatywać, bo dostrzegłam jego.
Kto to w ogóle jest? Wygląda tak... tajemniczo. Wysoki, blondyn, piękne oczy. Jest strasznie podobny do Luke'a... Ugh, pamiętaj! Nie zakochuj się w co drugim facecie!
A na pewno nie z wyglądu... co jeśli okaże się, że to niebywały skurwiel?

*to be continued*